Samozatrudnienia polega na podjęciu działalności gospodarczej, w której obowiązki są wykonywane na rzecz jednego podmiotu. Często pracodawca samozatrudnionego występuje w tej roli. Jak rozumieć taki stan rzeczy? Korzyścią z tej formy zatrudnienia jest możliwość osiągania realnych oszczędności, które dotyczą opłacania podatków i składek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Opisana forma zatrudnienia jest korzystna dla pracodawcy. W tej formie pracodawca przejmuje na siebie podatek oraz konieczność zapłaty, jaka na nich ciąży, dotycząca składek ubezpieczeniowych. Pracodawca ma dużą władzę nad pracownikiem w tej formie zatrudnienia, gdyż zostają pracownikowi w znacznym stopniu ograniczone prawa do praw pracowniczych, prawa do urlopu lub pobierania innych świadczeń pracowniczych. Pracodawca, pracując w tym trybie ma możliwości w dziedzinie ograniczenia wysokości składek, odprowadzanych na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne. Składki są płacone od zdeklarowanej przez niego podstawy wymiaru.
Zatrudnienie pracowników nasuwa pewne obowiązki jakie musi ponieść z tego tytułu pracodawca. Jednym z takich zobowiązań jest prowadzenie akt pracowniczych. Określone przepisy stawiają obowiązek prowadzenia dokładnej dokumentacji dotyczącej spraw związanych ze stosunkiem pracy. Szczegóły wykaz akt stwarza istotny dowód w sytuacjach gdy dojdzie do sporów wynikających ze stosunku pracy. Akta powinny składać się z trzech części, A, B i C. Dokumenty powinny być poukładane w porządku chronologicznym i odpowiednio ponumerowane. Cześć A akt zawiera kompletne dane, zebrane w związku z ubieganiem się o zatrudnienie pracownika. Cześć B to dokumenty informujące o nawiązaniu stosunku pracy oraz całościowego przebiegu zatrudnienia. W części C gromadzi się dokumentacje związaną w ustaniem stosunku pracy. Nie prowadzenie akt osobowych może zostać ukarane grzywną i w świetle naszego prawa stanowi poważne wykroczenie. Zasady przy porządkowaniu i prowadzeniu takiej dokumentacji jest dokładnie określone.